به نام خدا

(به دنبال غلط املای از این متن در دنیای که غلط سرلوحه شده است نگردید ممنون)

امروز بعد ازمدتهادوباره  دلم تنگ شدبرایش .دلم سخت گرفت.هیچ کس نمی تواند کمک کند مرا جز او.اومادرم است اگر هنوز ...دلش را شکستم.دوستم داشت .دلش را شکستم.یکبار دلش شکسته بود.یکبار که نه ؛بلکه بارها دلش شکسته بود از دست آدمها.اما بار آخر دیگرطاقت نیاورد ورفت پیش پدر.آخرین بارسینه اش شکست.قلب خود وکودکش شکست.بارها گفت:دوستت دارم.بارها صدایم کرد.دررویاوخواب.دربیداری کسانی به دنبالم فرستاد.بارها مرا به حرم امن دخترش(س) درقم دعوت کرد..اما من هر بار به بهانه ای دست اورادانسته یا ندانسته پس زدم وبا دوستانم که بعدها فهمیدم دشمنم بودن ،به گذر زمان در کنارجویباری از غرور ونادانی به انتظار ابدی شدن پرداختم.چه حیف.باز او امروز مرافرا خواند.باز عشق وعاطه مادریش به جوش آمدومرادعوت کرد بر سر سفره ای که همگان را دعوت می کند از سر شوق اما بیشترمان نمی دانیم چه فرصتی را با نرفتن بر سر آن سفره از دست می دهیم.بهترین موقع بود.من پریشان بودم وتنها.سالها فراموشی در سرم خانه کرده بود.این بار اشک از چشمهایم سرازیر شد.محبت مادریش از دل به چشم واز چشم به دیده واز دیده به اشک رسید وگریه اشک شروع شد.گریه کردم نه از تنهایی،بلکه از پیوستن ورسیدن وآرام در دامان مادر جایی یافتن.اما ماجرایی که به یادش افتادم وسینه ام را در برابر تیر مححبتش قرار دادم از این قرار بود:

ساعت 19 روز11/12/1386 بود.تمام گوشهایم در عالم یک چیز شنیدن:دوباره ماجرای سالها پیش تکرار شد.ماجرایی که مادرم دلش برایش بارها شکست.واقعا مادر است.

53 شهید.بیشترشان کودکان.کودکانی همچون محسن،علی اصغر،رقیه(س) و...نه با آن چهره بلکه با همان دل پاک وروحی کودکانه که فقط یک چیز می خواهند وتمام تلاش خود را هر چند از دید ما بزرگترها بچگانه است به کار می گیرند وآن رسیدن با محبوب است.

همه خندیدند،چون سریال آرزوها شیرین را شبکه یک نشان می داد که عده ای به دنبال پول دار شدن آن هم 3000000تومان هستند وموبایل دختری جا می ماند به اصطلاح عمع جان در پارکینگ(کارتینگ) ولی مدتهاست که ماشین انسانیت در پارکینگ دلمان خاک می خورد وبهانه مام این است که زمانه رو به جتو است وفولکس قدیم با اعتقادات سرشار از محبت ونوع دوستیمان دیگر راهور نیست وبنز غرور بهتر در این جاده های تنهایی بهتر است.بگذریم.

ساعت 23 همان روز است همه فریاد کشیدن نه از سردرد بلکه از بی دردی وباخت بارسلونا به اتلتیکو هرچند رونالدینیو خوب گل زد.

همه خوابیدند زیرا رئال همچنان صدر نشین است درلالیگا.

اما هیچ کس دلش نشکست از گریه بی امان مادر برمزار فرزند شیرخوار.در نهایت کسی گفت چه کار بدی کردند وچه ناز بود کودک وبعد ادامه فوتبال وsms

کودکی در خواب ،موشکی رادید که به سمت او می آید.چشم گشود،دیدازبالا مادرش راغرق خون در کنارش که دستی بردل ودستی بر روی او دارد.

کودکی شیرخواره داشت شیر از سینه مادر می گرفت،که سینه مادرباتکه ای آهن پاره شدو خون به چشمهای کودک پاشیدوتکه ای آهن گلوی کودک را چاک داد تا بنا گوش وتا جایی که تکه آهن راحت در گوشه ای از اتاق آرام گیرد.

چرا همه فریاد می زنند گل افساید بود اما هیچ کس ازمتلاشی شدن یک مغز که شاید روزی فکری می شد برای تعالی انسانیت ،ناراحت نشد؟

پس اشک را خدا برای چه آفرید؟برای هنگام باختن در فوتبال؟یا که شاید جا ماندن از کورس قهرمانی؟

شاید هم هروقت خواستیم دل معشوقی را بدست آوریم اشکی از مشکی که در دل بالای عقلمان از تزویر داریم بیرون ریزیم همچون آیی از کوهساران تنهایی ودوست داشتن ای عشق که بی تو من می میرم وبا تو من می پوسم وهمچو فیلمهای کره ای یا هندی گریه ای کنیم از عشقی که در پایان فیلم نه از عشق خبری است ونه از عاشق.

چرا فریاد را خدا آفرید؟آفرید تا کنار خط فریاد زنیم بر سربازیکن ویا یرروی سکو فریاد زنیم بر داور که چرا خطا گرفتی از عمد ومادرش را به عزای....شاید هم برای عربده کشیدن در شبهای جوانی با دوستان از ماشین از سر مستی بعد خوردن آب؟

چرا دستها را مشت نمی کنیم؟شاید مشت رابرای زدن بر سر هم در کوچه ها آفرید وبس.شاید هم برای زدن به چانه فردی در صف شیر در صبحگاه تا پاکتی شیر بیشتر گیرمان بیایید تا با آن بهتر کودکان را تربیت کنیم.

درنهایت چرا پاهارا آفرید؟برای پریدن روی کاپوت ماشین ها بعد باخت تیممان؟یا لگد زدن به گربه ای بیچاره که از سرما وگرسنگی نفسهای آخرش را می کشد وگفتن این که من مردم وگرفتن فیلم با موبایلم از این صحنه وافتخار به این شکار؟

چرا هیچ کس فریادنزد،پایی نکوبید،مشتی گره نکردواشکی نریخت برای تکرار دوباره عاشورا؟عاشورایی که امروز اتفاق افتاد صحنه هایی از آن.شاید می خواهیم همچون قبیله بنی اسد یه ثواب دفن کردن برسیم؟(حال آنکه با شنیدن یاری طلبیدن خود را به خواب می زنیم).امروز هم علی اصغروهم رقیه بود.همه دیدند که سرها بریده شد،دامنها پراز خون گلوی عزیزان شد.خیمه های محبت مادران به آتش کشیده شد.بدنها پایمال شد.چرا کارشناس tv از بالا رفتن بهای نفت وطلا خوشحال است وآینده را خوب می داند ولی هیچ کس کارشناس قیمت خون گلوی کودکی نورسیده نیست؟

(این داستان ادامه دارد اگر تمایل داشتید در ساعاتی دیگر بقیه آن را مشاهده خواهید کرد)

shenkocholo@yahoo.com

من هیچگاه فراموش نمی کنم آنانرا که می شناختم  حتی برای لحظه ای ولی چه باید کرد که برای اینکه کسی بتواند خورشید رو ببینه باید شمع که تمام خاطرات با احساس در آن است و همیشه می گرید و تنها دوست شبهای تنهایی است را کنار گذاشت من هم کنار می روم تا به خورشید برسند ولی بدانید که شمع همیشه می گرید چه باشد وچه نباشد

ehsase tanhayi darm

 bikhiyal 

be havaye garm shodan mese gonjeshk nazdike

 daste ensan shodan

 kami navazesham kard

 bye

رنگين كمان

شن كوچولو چند روز نزد بقيه شن و ماسه ها موند تا جشن وپايكوبي ها تمام شد بعد آذوقه اي برداشت وبعد از خداحافظي با دوستانش به راه افتاد.از دره ها گذشت رفت و رفت و رفت ....چند سال از گردش دور دنيا شن كوچولو گذشته بود حالا شن كوچولو يكم بزرگتر شده بود و كوه هاي زيادي به وجود امده بودند با قله هاي بلند ونوك تيز كوهها دست به دست هم داده بودند ورشته كوهها بوجود آمده بودند،يك روز صبح كه شن كوچولو بعد از يك شب خسته كننده و تاريك وترسناك از خواب بيدار شد رفت كنار يك برگ چمن وصورت خودشو بايك شبنم كوچولو مثل خودش شست يكم نرمش كرد چند تا نفس عميق كشيد و با لبخند رو به بالا كرد وبا خودش فكر كرد كه چه روزه زيبايي است و اون چقدر خوشبخت كه به تنهايي مسافرت ميكنه و ميتونه تمام دنيا رو ببينه وبعد وسايلشو جمع كرد و از شروع به حركت كرد از كنار سنگها گذشت ،از لابلاي چمنها رد شد،به تمام چيزهاي كه اون اطراف بود سلام مي داد و رفت ورفت.....چند ساعتي همينجور راه رفت كم كم خسته شد ورفتو كنار سنگي نشست تا كمي استراحت كنه وچشماشو رويهم نذلشته بود كه يهو صداي خيلي بلندي به گوشش رسيد شن كوچولو از جاش با عجله و ترس پريد مثل يك ذرت بوداده رو به بالا كردديد كه آسمون سياه سياه شده تاريك تاريك مثل ته يك چاه عميق صداهاي عجيب وترسناكي به گوش مي رسيد باد تندي شروع به وزيدن گرفت

                                          به نام حق وخالق اعداد

به نام او که هرچه در این جهان قرار داد نشانه ای است از عظمتش وراهنماییبرای رسیدن به او.

به نظر شما از بین اعداد 1 تا 9 که پایه اعداد می باشند کدامیک از همه مهمتر وبا ارزشتر ویکه تاز است؟

چرا؟

به نظر من عدد1

چرا؟

 چون اگر به عدد 1 نگاه کنید صاف صاف وکشیده بدون پستی وبلندی است مانند شخصی که درون وبرونش یکی است واهل ریا نیست تنها عددی است که اگر از هر طرفی آن را بخوانید باز عدد 1 است واگر توجه کنید تمام اشخاص وچیزهایی که در دنیا تک واز همه بالاتر هستند یکی بیشتر نیستند .

حال اعداد دیگر:

2-3-4-5-6-7-8-9 هرکدام از این اعداد دارای برجستگیهای مختلفی است که آنهارا به دیگر انسانها شبیه می سازد یکی ریا کار،دیگری شکم باره،آن یکی منافق،چهارمی از دیگران به عنوان نردبان استفاده کن،دیگری زورگو،آن یکی بیمار وسربار و...

تنها عددی که اگر با همنوعان خود قرار بگیرد به هر تعدادی باز از تمام جهات خودش می شود باز عدد 1 است مثل11111111.

 حال شما فکر می کنید که کدامیک از این اعداد هستید؟

کمی فکر کنید ،به خود دروغ نگویید که خیانتی نابخشودنی است.

بهتر نیست همه ما تک باشیم ودر نهایت 1 باشیم تا وقتی در کنار هم قرار گرفتیم به صورت یک کوه در آییم وبه سوی خدا باشیم ویا مثل یک رود ساده باشیم وباز به سمت دریا رویم؟

پس بیایید همانطور که خالقمان تک است ما هم از او بیاموزیم و... ۲۹/۸/۸۵ ساعت ۵ صبح

به نام خداوند

آهای مردم می دانید که چرا نهنگها به اصطلاح ما دسته جمعی خودکشی می کنند؟

بعد از کمی فکر من به این نتیجه رسیدم که می خواهند براساس درسهای قبلی مطالبی رو به ما گوشزد کنند.حال چه می خواهند بگن:

همه می دمنیم که نهنگها بزرگترین موجودات روی زمین هستند و می توان گفت که قویترین موجودات روی زمین هستند وبه جز انسان هیچ موجودی نیست که بتواند در مقابل نهنگ بایستا و بهواهد اونارو شکار کنه چون قدرت این کارو ندارن.

خوب برمی گردیم به خودکشی نهنگها،حال چرا این موجودات قوی وبی نظیر دسته جمعی اونم در ساحل خودکشی می کنن.من به نتایجی رسیدم که الان فقط به یکی از اونا اشاره می کنم و اون اینکه:

این موجودات عظیم الجثه ودر عین حال ساکت می خواهند درسی به ما انسانها که خود را عاقل ترین موجود روی زمین می دونیم بگن.ما موجوداتی که خود را عاقل ترین می دونیم و گمان می کنیم که همه چیزهی دنیا رو می دونیم وهیچ موجودی به پای ما نمی رسه در هوش.ولی باید بگم که من انسان خیلی هم عاقل نیستم چون اگر عاقل بودم وبهتر بگم یکی از نشانه های عاقل بودن این است که از چیزی که می بینیم ویاد می گیریم استفاده کنیم وهیچ وقت یادمون نره ولی هیهات که هیچ وقت این جوری نیست و ما همیشه یادمون میره.

خوب حالا دلیل خودکشی و درس نهنگها این است که می خواهد به ما بگوید که:

ای انسان ای خلیفه ا... نگاه کن به من ،به من ،یعنی نهنگ .خودت خوب می دونی که من بزرگترین موجود روی زمینم.قویترین موجود وهیچ کسی قدرت منو نداره.تو خوب این حرفهارو میدونی انسان.ولی من نهنگ با این عظمت وقدرت به دستور خداوند بعد از مدتی می میرم و از این دنیا می رم.اگر قرار به بزرگی وعظمت باشه من از تو قویتر وعظیم ترم ولی باز میمیرم پس تو هم به خودت بیا واین قدر با کبر روی زمین ودریاها حرکت نکن و هیچ وقت به خودت مغرور نشو که من خیلی هستم.تو هم می میری.پس بیا وحسابتو راستوریس کن وعلوم نیست تا کی زنده باشی شاید وقتی به پایان این نوشته رسیدی دیگه تو این دنیا نباشی .شایدم نتونی تمام این نوشته رو تمام کنی خیال کن که چند دقیقه نا همین حالا باید بری.پس کاری کن که هیچ حسابی و دلبستگی نداشته باشی ومثل پروانه خودتو به شمع بزنی ودیگه در یک لحظه دیگه در این جهان نباشی بلکه اونطرف در دنیا باشی.پس زودتر دستگیره در بین این دنیا و اون دنیا رو با قدرت فشار بده وبرو به امید دیدار یار با لبخند و......

خوب این حرفها همه قبول گمان کنیم که به خداوند رسیده ایم.حال آن جهان است وما به خداوند که تنها آرزویمان بوده رسیده ایم.حال که رسیده ایم می خواهیم چه کنیم؟حال که دیگر مرگی وجود ندارد در این جهان بعد از مرگ که همیشه زنده هستیم ودر کنارش هستیم حال چه می خواهیم از او؟چه خواهیم کرد؟این همه بلاش برای رسیدن به اوانجام دادیم که بعد از رسیدن چه کنیم؟

لطفا فکر کنید وجواب دهید. منتظر شما عزیزان هستیم.

شاید جواب شما جوتبی باشد که خیلی ها بدنبالش هستند.

پس لطفا.........

ا-امیدوار